زندگی

پنج شنبه بعد از ظهر به همراه آقای همسر تصمیم به کمی پیاده روی گرفتیم و در راه خود به بلاد گیشا رسیدیم که مثل همیشه شلوغ بود ، خلاصه ما هم که فضول ، در مسیر به حرف های اطرافیان نیز گوش می سپاردیم . نکته تاسف برانگیز این بود که خانم ها و آقایانی که به نظر زن و شوهر می آمدند و  از دوران عشقولانه خارج بودند، اکثرا در جواب یکدیگر تندی می کردند . مثلا خانم با آقا می گفت ” یک لحظه ویترین این مغازه رو ببینم ؟ آقا با ناراحتی جواب می داد آخه اینجا چی داره که ببینی” یا بالعکس آقایی می گفت “به نظرت امشب شام بعد از اینجا بریم فلانجا و خانم با عصبانیت نه بابا اه خسته ایم بریم خونه سفارش بدیم .” راستش تقریبا تو تمام مکالمات سوالات وجواب ها بسادگی می تونست آرام ادا شود اما نمی شد . البته من از بک گراند هیچ کدام از قضایا اطلاع نداشتم و شاید آنها از دست مسئله ای دیگر عصبانی بود . اما به این فکر افتادم که الان در شرایط سخت کاری و اجتماعی معمولا پنجشنبه و جمعه تنها زمانی  است که هر دو نفر در کنار هم هستند و اگر قرار باشد این اوقات باهم بودن نیز به اوقات تلخی بگذرد پس دیگه اون زندگی معنای چندان قشنگی نخواهد داشت . زندگی واقعا سخته  . اما باید شاد نگهش داشت . شاد نگهداشتنش واقعا سخت تر از خراب کردنشه . اما تنها راهیه که میشه ادامه داد. با خراب کردن خیلی زود به بن بست می رسیم .