عاشق کم است ، سخن عاشقانه ، فراوان

اولین بار که کتاب “یک عاشقانه آرام” رو خوندم سرشار از حسی لذت بخش شدم و تا مدتها در خلسه ناشی از اون شناور بودم . این کتاب آنقدر آرام و در عین حال واقعا عاشقانه است که حتی بدبین ترین آدمها هم با خوندنش حس خوبی بهشون دست میده و امروز که خبر فوت آقای ابراهیمی را از طریق وبلاگ آزاده خوندم واقعا متاثر شدم . این نویسنده توانا در سن 73 سالگی در تاریخ 16 خرداد دار فانی را وداع گفت.

بیادش قطعه ای از این کتاب رو اینجا می گذارم

“

عشق به ديگري ضرورت نيست،حادثه است.

عشق به وطن ضرورت است،نه حادثه.

عشق به خدا تركيبي ست از ضرورت و حادثه.

“

امروز تولد خودمه یه جوریه وقتی تولدم دارم از فوت می نویسم اما خب مرگ و زندگی از هم اصلا جدا نیستند متاسفم از اینکه زمانی که میمیرم چیزی ندارم که بیادش از من بنویسند. تاثیر گذاری چیزی نیست که اجباری باشد همانطوریکه دوست داشته شدن اجباری نیست باید واقعا لیاقتش رو داشت . اما حداقل خوشحالم که احتمتالا کسی ازم بد نخواهد گفت ( خداییش مردم آزار نیستم) .

بعلت رفتن به مامورتی با تاریخ بازگشت نا معلوم تا اطلاع ثانوی نمی نویسم.