من جنگ را دوست ندارم

بارها و بارها همه از جنگ نوشتند ، اما من مقاومت کردم . به نظرم یه چیز خیالی می اومد . به نظر امکان نداشت اتفاق بیفتند . اما دیشب یکی از فرماندهان سپاه ( که به اسمش دقت نکردم) از انجام رزمایشی دفاعی خبر داد . رزمایشی با هدف نشان دادن قدرت دفاعی ایران در مقابل شیطنت های آمزیکا و اسرائیل . نمی دونم چرا ترسیدم . من جزو اون دسته ای آدمها بودم که همیشه می گفتم امکان نداره آمریکا به ایران حمله کنه . هنوز هم ته ذهنم برای خودم هزاران دلیل دارم که این اتفاق نمی افته . اما نمی تونم بگم نترسیدم .

من جنگ رو دوست ندارم و از آن می ترسم چون نمی خواهم کسی که برای من همه زندگیمه و کسانیکه برای خیلی های دیگه زندگیشونه بخاطر دیوانگی یه سری سردمدار کشته بشوند.

من جنگ رو دوست ندارم و از آن می ترسم چوننمی خواهم سربازان آمریکایی در خیابانهای شهر من ، کشور من قدم بزنند و به مردمم با تحقیر نگاه کنند.

من جنگ رو دوست ندارم و از آن نمی ترسم چون نمی خواهم یک خارجی (میلتش مهم نیست) بگوید ما چه کنیم چه نکنیم.

من جنگ را دوست ندارم و از آن می ترسم چون علی رغم تمام مشکلات اقتصادی نمی خواهم جای جای شهرهای قشنگ سرزمینم سوراخ شود

من جنگ را دوست ندارم و از آن می ترسم چون نمی خواهم ترک سرزمین من ، لر سرزمین من ، بلوچ سرزمین من ، کرد سرزمین من با هم به جنگ برخیزند ، آنها همه می توانند به یک زبان صحبت کنند.

پ.ن : دیشب فیلمDownFall را دیدم که مربوط به سقوط برلین و هیتلر بود ، اونهم بدتر تاثیر گذاشت.

ارسال به:  :: :: :: :: :: :: :: :: :: :: ::