خسرو شکیبایی هم رفت

سکته قلبی برای همیشه صدای بیاد ماندنی اش را در گلو حبس کرد و حسرت شنیدن دوباره آنرا بر دلهایمان گذاشت ، آنقدر نقش بیاد ماندنی از او در ذهن دارم که نمی توانم بگویم کدام یک را بیشتر دوست می دارم .

از آن موقع که باذخن کودکانه ام هامون را دیدم و بعد گفتم مامان این آقاهه تو روزی روزگاری همون آقاهه نیست که توی هامون بازی می کرد تا وقتی که به “زعفرونی باش” هایش در خانه سبز می خندیدم همیشه و همیشه دوستش داشتم .

خدایش بیامرزد

ارسال به:  :: :: :: :: :: :: :: :: :: :: ::