اگر نامرئی بودم

این روزها کار بسیار و وقت برای نوشتن کم ، اما از آنجاییکه پویای عزیز لطف کرده منو به بازی اگر نامریی بودم دعوت کرده است ، واجب بود قدردانی کنم . راستش خیلی علاقه ای به نامریی بودن ندارم ، اما اگر خدای ناکرده نامریی می شدم کارهای زیر را خیلی دوست داشتم انجام بدم.

1- می رفتم سوار هواپیما می شدم هر جا رو دلم می خواست بدون ویزا و پاسپورت می رفتم می دیدم ، بدون اینکه نگران باشم اگر اسم ایران به میون بیاد بهم ویزا نمی دهند .

2- از تمام زنهای عشایر عکس می گرفتم بدون اینکه نیاز داشته باشم کلی خواهش و التماس کنم. البته فقط برای خودم.

3- می رفتم از آدمهایی که با هزار دوز و کلک به پول و پله رسیدند دزدی می کردم می بردم می دادم به اونهایی که از صبح تا شب دنبال یک لقمه نان حلال می دوند و آخرش هیچی.

4- می رفتم حداقل مشتی چیزی به تک تک گشت ارشاد های شهر می زدم بابت تمام استرس هایی که به من و همجنسانم وارد می کنند.

اگه دوستان زیر هم  لطف کنند دعوت من را برای این بازی رد نکنند خوشحال میشم :

بابونه ، یکی از همین آرشها ، آقای حسن محمدی اصل ، آریو ، دلزده

به نظرم بقیه دوستانم همه قبلا دعوت شده بودند ، اگر کسی جا افتاده یا اگر دعوتی تکراری است ، پوزش.