اگر نامرئی بودم
نوامبر 9, 2008
این روزها کار بسیار و وقت برای نوشتن کم ، اما از آنجاییکه پویای عزیز لطف کرده منو به بازی اگر نامریی بودم دعوت کرده است ، واجب بود قدردانی کنم . راستش خیلی علاقه ای به نامریی بودن ندارم ، اما اگر خدای ناکرده نامریی می شدم کارهای زیر را خیلی دوست داشتم انجام بدم.
1- می رفتم سوار هواپیما می شدم هر جا رو دلم می خواست بدون ویزا و پاسپورت می رفتم می دیدم ، بدون اینکه نگران باشم اگر اسم ایران به میون بیاد بهم ویزا نمی دهند .
2- از تمام زنهای عشایر عکس می گرفتم بدون اینکه نیاز داشته باشم کلی خواهش و التماس کنم. البته فقط برای خودم.
3- می رفتم از آدمهایی که با هزار دوز و کلک به پول و پله رسیدند دزدی می کردم می بردم می دادم به اونهایی که از صبح تا شب دنبال یک لقمه نان حلال می دوند و آخرش هیچی.
4- می رفتم حداقل مشتی چیزی به تک تک گشت ارشاد های شهر می زدم بابت تمام استرس هایی که به من و همجنسانم وارد می کنند.
اگه دوستان زیر هم لطف کنند دعوت من را برای این بازی رد نکنند خوشحال میشم :
بابونه ، یکی از همین آرشها ، آقای حسن محمدی اصل ، آریو ، دلزده
به نظرم بقیه دوستانم همه قبلا دعوت شده بودند ، اگر کسی جا افتاده یا اگر دعوتی تکراری است ، پوزش.
گزین گاه پنج
نوامبر 6, 2008
Deserter نوباوه عزیز، همکارانت سانسورت کردند
دیروز که داشتی کردان را به صلابه می کشیدی همین سیمای جمهوری اسلامی سانسورت کرد، همان سازمانی که برای رضایتش اگر دروغ هم نگفته باشی، راست های زیادی را هم نگفتی، دیروز سانسورت کرد … سخنرانی دو نفر از نمایندگان مردمی مجلس مردمی را پخش کردند که حرف زدن نمی دانستند و روخوانی از روی نوشته هم برایشان دشوار بود .. و بعد سخنان کردان را که قضاوت امثال شما را به دادگاه الهی سپرد (وای خدای من.. چه غریبانه!!!) و بعد اخبارگویی که به اشتباه به جای 188 رای مخالف ، گفت 188 رای سفید (واقعا به اشتباه؟!!) و به همین خلاصگی گفت : “نوباوه هم به پشت تریبون رفت و سخنانی را ایراد کرد
متتی سنگ پای زرین
سنگ پای زرین به جهت کسب مقام اول رو در کرهٴ خاکی را می توان به وزیر کشوری تقدیم نمود که تا آخرین لحظه به هیچ قیمتی حاضر نشد از بی آبرویی حکومت و ملت ایران خودداری کند.
هزاران نقطه کارنامه درخشان
لازم نیست حتمن آدم اقتصاد بداند تا سر از کار دولت دربیاورد. درست است نظام آمار شفاف هیچ گاه ارایه نمی کند اما آمارهای بیرون مشخص است، درآمدهای دولت هم مشخص است. اوپک می گوید در سه سال گذشته، ایران بیش از سیصد میلیارد دلار نفت فروخته است. صندوق ذخیره ارزی اما نه تنها ورودی نداشته که فقط از آن برداشت شده است.
کمانگیر انتخابات در آمریکا ، هوار کشیدن در ایران
رئیس سابق مجلس شورای اسلامی پیروزی باراک حسین اوباما در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا را بیانگر شکست آمریکا در سراسر جهان و اقرار ملت آمریکا به شکست سیاستهای بوش دانست.
اقرار؟ آقای حداد عادل؟ از کی تاحالا ملت آمریکا را نشانده اید روی صندلی ِ بازجویی که حالا “اقرار” هم از آنها گرفته اید؟
برساحل سلامت آقای رییس جمهور،یک تاریخ قضاوتتان خواهد کرد. از گذشته تا آینده!
صحنه به خون کشیده شدن یک عروسی در افغانستان و درخواست کرزای و اولین درخواستِ از این جنس یک رییس جمهور از شما، ناامیدم کرد. باور کردم شما و دیگرانی از جنس ما که روزی خواستند منادی گفتگوی تمدنها در جهان باشند، در جهان اندکند و اینها نیستند که در صدرند. بسیار باید نشست تا روزی در جایی کسی بیاید و بخواهد کاری بکند. و حتی روزی که آمد، معلوم نیست که بشود در این دنیای وحشیِ وحشی کاری کرد.
شور و شعور
نوامبر 5, 2008
رایی که اوباما در مقایسه با مک کین آورد ناباورانه بود ، شاید بشود گفت مردم خیلی خیلی خسته بودند از این 8 سال ، از آنچه بوش برایشان به ارمغان آورد . جنگ ، بی اعتمادی ، شرایط سخت اقتصادی ( این شرایط هنوز نسبت به ایران مثل بهشته اما نسبت به چند سال پیش خود امریکا تفاوت محسوسی کردخ است) وقتی اینقدر بکشید و بکشید ، چاره ای نمی ماند جز آنکه به دنبال راه گریزی باشید و امروز این راه گریز برای مردم آمریکا باراک اوباما بود همانطوریکه در سال 1376 برای مردم ایران خاتمی بود (). اینجا دیگر خیلی شعور مطرح نیست شور است که مردم را به پیش می راند ، وقتی این شور همه گیر شد ، نتیجه حداقل به دلخواه مردم است . با درست و غلط تصمیم گیریهای اینچنینی کار ندارم اما حداقل نتیجه اش این است که مردم آنچه را می خواهند به انجام می رسانند . شرکت می کنند و نمی گذارند دیگران بجایشان تصمیم بگیرند . این باور را باید ما نیز مجدد بدست بیاوریم چند ماه دیگر انتخابات ریاست جمهوری در ایران برگزار می شود ، اگر می خواهیم صحنه ای مانند دیروز را در مجلس شاهد نباشیم باید از بی تفاوتی بیرون بیاییم سعی کنیم شرکت کنیم و بهترین نفر را انتخاب کنیم.
دیروز در مجلس صحبت هایی شد که به نظر من توهین به شعور تک تک مردم ایران بود . وقتی آقای کردان از خدمت گذاری ، از جانباز بودن ، از … صحبت می کردند ، ثانیه ای در صدایشان رد پشیمانی از دروغ هایشان به چشم نخورد . یکبار هم خود را موظف به معذرت حواهی از مردمی ندیدند که مدتها به سخره گرفتشان .
اگر می خواهیم این دیگر تکرار نشود ، باید درست انتخاب کنیم ، کنار رفتن نتیجه اش بوجود آمدن کردان هایی دیگر خواهد بود.
تکه هایی را با کمک این پست کمانگیر نوشتم.