امیدوارم عباس جعفری برگردد
سپتامبر 15, 2009
در میان تمام خبرهای بد اینروزها گم شدن عباس جعفری ، عکاس ، کوهنورد و طبیعت نورد ایران هم واقعا دردناکه ، مردی که نمی دونم چند نفر مثل او در ایران ما وجود دارند با این همه اطلاعات راجع به طبیعت و راجع به فرهنگ عشایر ایران . وقتی سر کلاس عشایرش نشستم، دید من نسبت به، نه تنها مردم سرزمین خودم بلکه همه مردمان و حتی سفرکردن و دیدنیهای هر سرزمین تغییر کرد. از آن زمان دیگر فقط به دیوار ها و اجر ها و صنایع دستی یک شهر نگاه نمی کنم و بیشتر مردمی که در آن دیوار ها زندگی می کنند و آن صنایع دستی را می سازند برایم جذاب شده اند، سعی می کنم فکری را که پشت سر بوجود آوردن همه هنرها می شود ، ببینم. واقعا می تونم بگم در طول شش ماهی که دوره طبیعت گردی را دیدم یکی از تاثیرگذارترین استادهایم او بود. و حالا بیشتر از یک هفته است که این مرد بزرگ در نپال گم شده است .
به گزارش تابناک :
“ به گزارش خبرگزاري محيطزيست ايران دوشنبه هفته پيش در حاليكه عباس جعفري با يك قايق كاياك يك نفره در يكي از رودخانههاي نپال در حال قايق سواري بود، دچار حادثه شده. قايق او برگشته و از دسترس همراهان خارج شده است.
از دوشنبه تا لحظه نگارش اين خبر جستوجوها فقط منجر به پيدا كردن قايق عباس در مرز كشور چين و نپال شده است و هنوز اثري از خود او به دست نيامده.
عباس جعفري در 25 سال گذشته در زمينههاي مختلفي چون عكاسي، راهنماي گردشگري، كوه نوردي و تدريس اكوتوريسم فعاليت ميكرد.
جعفري متولد 1341 است و به بيشتر قلههاي بالاي 7 هزار متر جهان صعود كرده و يكي از سرشناسترين كوه نوردان ايران محسوب ميشود.
عكسهاي او از طبيعت و مردم ايران و جهان در معتبرترين نشريات بينالمللي (ازجمله نشنال ژئوگرافيك) چاپ شده و نيز عكسهاي كتاب “راه ياب ايران” نيز منبعي است از تصاويري كه جعفري در طول سفر از گوشه و كنار ايران گرفته است.
او روزنامهنگاري را با مجله شكار و طبيعت پيشين آغاز كرده و هميشه سفرنامهها و يادداشتها و عكسهاي وي در معتبرترين نشريات گردشگري كشور چاپ شده است.
وي نقش قابلتوجهي در شناسايي بسياري از مناطق دور افتاده و مردم بومي ايران داشـــته و ميتوان گفت بسياري از آيينهاي ايراني به واسطه تلاش عباس جعفري بوده كه اقبال ثبت و ماندگاري پيدا كرده است.
از جعفري هماكنون كتاب راه ياب بيابانگردي در ايران از سوي انتشارات فرهنگ معاصر در مرحله تدوين نهايي قرار دارد.
وي تاكنون عمدتا بهعنوان راهنماي سفر فعال بوده و در حال حاضر دبير گروه اكوتوريسم خبرگزاري محيطزيست ايران (ايرن) است.
جعفري ازجمله همكاران روزنامه همشهري بوده وعكسهاي زيباي اوازطبيعت ايران بارها درصفحه اول همشهري چاپ شده است .همچنان جستوجوها براي يافتن عباس ادامه دارد. براي نجات او دعا كنيم. كاري جز اين نميتوان كرد. “
دعا کنیم برگردد.
سپتامبر 15, 2009 at 4:24 ب.ظ
سلام مريم عزيزم
خوبي؟ من هم اميدوارم… باورم نمي شه كه اون آدم بي آرام رو كسي يا چيزي بتونه در گير و در بند كنه… برمي گرده. انشالله كه خيلي زود هم برمي گرده تا دل همه مون آروم شه…
مرسي از نوشته خوبت عزيز دل.. هميشه تندرست و شاد باشي.
سپتامبر 16, 2009 at 6:22 ق.ظ
بعضی آدما هستن که وقتی اتفاقی هم براشون میفته، توی هیاهوی مسائل دیگه گم میشه. ایشون جزء این موارد هستن. من شخصا ایشون رو متاسفانه نمیشناسم ولی وقتی خبر رو در روزهای گذشته شنیدمع خیلی متاسف شدم. انشاالله بزودی خبر خوبی ازشون بدست بیاد.
سپتامبر 18, 2009 at 12:32 ق.ظ
حیف است برای همیشه منتظرمان نگاه دارد صمیمانه آرزو میکنم برگردند وبا خبر خوبی خواستارانشان را خوشحال نمایند.
سپتامبر 18, 2009 at 3:07 ب.ظ
امیدوارم هرچه زودتر خبر برگشتنشون رو بزنید
سپتامبر 19, 2009 at 11:30 ب.ظ
امیدوارم از ایشون خبر خوشحال کننده ای برسه!
دعا میکنیم
سپتامبر 20, 2009 at 11:08 ق.ظ
من هم دعا میکنم و امیدوارم عباس عزیز که واقعاً دوستش دارم زودتر برگرده.
سپتامبر 20, 2009 at 11:25 ق.ظ
سلام،
امیدوارم که زنده باشه و برگرده، سالهاست که از عکسهای زیبایی او لذت می برم.
بدرود.
سپتامبر 20, 2009 at 10:01 ب.ظ
سلام صندوقک؟ چی شد خبری نشد از این یارو؟
سپتامبر 23, 2009 at 6:40 ب.ظ
همهواسه سالم پيدا شدنش دعا كنين . خدا به خانوادش صبر بده
سپتامبر 25, 2009 at 4:01 ب.ظ
نادعليا مظهرالعجايب تجده عونا لك في النوائب
كل هم وغم سينجلي بولايتك يا علي و ياعلي وياعلي
(همه باهم هم صداشويم)
سپتامبر 27, 2009 at 12:24 ب.ظ
امیدوارم هر چه سریعتر خبرهای امیدوار کننده ای از این همشهری عزیزم بشنویم
*عباس بیرجند یست
اکتبر 4, 2009 at 12:32 ب.ظ
مطمئن باشيد عباس برمي گردد. همه با هم دعا مي كنيم در هر جاي جهان كه هستيم. عباس به تمامي ايراني هاي سراسر كشور غرور داده، او ما را در صحنه هايي همچون صعود بر قله اورست به تمامي جهانيان به عنوان مرداني سخت كوش معرفي كرده است. در تمامي اين مراحل زيباي زندگيش كه باتلاش و كوششش طاقت فرسا همراه بوده هميشه توكلش فقط و فقط بر خدا بود. عباس مرد روزهاي سخت، مرد خستگكي ناپزير بيابانهاي ايران، مرد تمام نشدني كوههاي سربه فلك كشيده، نقاشي چيره دست،عكاسي توانا با توكل بر خدا و به حق امام رضا (ع) بر مي گردد.عباس تو را به هم اسمت حضرت قمر بني هاشم ابوالضل عباس بيش از اين مادر عزيزت، پدر بزرگوارت، همسر مهربانت و همه ما ايرانيان را چشم انتظار نگذار.همه با هم دعا كنيم كه زودتر عباس برگردد زيرا چشم انتظاري بد دردي است.
نوامبر 12, 2009 at 8:30 ق.ظ
اميدوارم و براش واقعا دعا مي كنم كه هر چه زودتر به سلامت برگرده و همه رو از نگراني دربياره .ايشون باعث افتخار ماست و برمي گرده.
نوامبر 12, 2009 at 9:54 ق.ظ
من به شدت وابستگان عباس آقا رو درك ميكنم. سال 82 يك سانحه مشابه براي يكي از عزيزان ما اتفاق افتاد و هنوز هم خبري ازش نيست.
واقعا دردناكه… از مرگ بدتره براي اطرافيان
ااز صميم قلب از پروردگار معيد ميخواهيم كه نشاني از او به خانواده اش برسونه
آمين