نام ایران برای حداقل ما معنی دارد
امروز ساعت شش صبح بسادگی وقتی اسم ایران بعنوان برنده بهترین فیلم خارجی در گلدن گلوب اعلام شد، جیغ کشیدم.
آن لحظه شاید برای میلیونها انسانی که این مراسم را زنده در دنیا تماشا میکردند هیچ معنی نداشت، اما برای من و هزاران نفر دیگر در ایران و ایرانی خارج از ایران لذت بخش بود.
لذت اینکه در زمانی که هرروز نام ایران مساوی با جنگ و حنگ خواهی دانسته می شود، جایی هست که از هنر مستقل ایران (تا جایی که می شود) صحبت شود و مردی از صلح دوستی مردمش صحبت کند.
این لحظه برای من شادی لحظه ای بزرگی بود و غروری که ممنون اصغر فرهادی و تیمش هستم. سپاس برای بوجود آوردن این لحظه.
تبریک فراوان برای این افتخار. مبارک همه ایرانیهای واقعی!
واقعاً هر باری که از یوتیوب دیدم، مو به تنم سیخ شد انگار. اونجا که میگه ایران، یه عالمه هیجان جاری شد توی خونم و حس عجیبی تمام وجودم رو فرا گرفت. سپاس اصغر فرهادی. اون هم توی این شرایط نابسامان سینمای ایران و کارشکنیهایی که در ساخت همین جدایی، گریبان دوستان رو گرفته بود…