خانه > شخصی > نمي توانم

نمي توانم

دوباره زبانم قفل شده‌است، درباره چيزهايي كه الان فكر مي‌كنم بايد نوشته شود، شجاعتش را ندارم و هزاران فكر ديگر هم كه به ذهنم مي‌آيد ، درمقابل آن چيزهايي كه بايد نوشته و گفته شود ، آنقدر بي‌ارزش هستند كه ناخودآگاه نمي‌نويسمشان.

وقتي در ايران زندگي كني و چشمهايت را نتواني ببندي، وضعيت مي‌شود ايني كه من هستم. هرچند ديگراني هم كه از زندگي روزمره و مثل هميشه مي‌نويسند حتما مي‌بينند، و آنقدر قدرت دارند كه بر اين شرايط غلبه كنند و از عادي بودن بنويسند. اما من هنوز اين قدرت را ندارم.

 

Advertisements
دسته‌ها:شخصی
  1. فوریه 27, 2011 در 9:43 ب.ظ.

    آره عزیزم.. همه می بینیم.. و لاجرم ساکت تر می شیم حتی اگه وانمود کنیم که زندگی عادیه و همه چی آرومه!

  2. مارس 27, 2011 در 1:59 ب.ظ.

    میخواستم یه سری جمله‌ای که به ذهنم میرسه رو بگم، کامنت دختر نارنج و ترنج رو خوندم، دیدم چیزی نگم. دیدم ته حرفایی که میخواستم بزنم، و چکیده‌ش همین کلمات بود…
    کاش روزای خوب رو ببینیم، هر چه زودتر.

  1. No trackbacks yet.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: