خانه > اجتماع > اسید، بخشش، آزادی؟

اسید، بخشش، آزادی؟

روزی که گفتند که اسید پاش حادثه آمنه باید قصاص شود و قصاصش کور شدن چشم با اسید است، آنقدر از این مجازات وحشیانه تعجب کردم و ترسیدم که هنوز هم حسش می‌کنم و نوشتم که این مجازات نباید انجام شود.

حالا آمنه مجید را بخشیده است و از قصاص درگذشته، خوشحالم از اینکه وقتی قوانین ما از انسانیت بویی نبرده‌اند، دخترک سرزمینم انسانیت را به رخشان می‌کشد اما حالا برای آمنه نگرانم ، مجید چه می شود؟ با دادن دیه از زندان خلاص می شود و براحتی مثل قبل در خیابانهایی قدم میزند که آمنه دیگر ازشان لذتی نمی برد، هنوز هم با قصاص اسیدی بشدت مخالفم اما امیدوارم مجازاتی درست برای مجید درنظر گرفته شود. شاید آمنه از قصاص گذشته باشد اما آزادی حقی است که فردی مثل مجید بهیچ عنوان شایسته آن نیست.

Advertisements
دسته‌ها:اجتماع
  1. اوت 2, 2011 در 8:27 ق.ظ.

    آمنه هم فراموش میشه، این جنایت‌ها باز هم تکرار میشه. چندتا مجید دیگه در بین ماها دارن زندگی می‌کنن؟

    • اوت 3, 2011 در 10:36 ب.ظ.

      نکته خیلی خوبی رو گفتید 😦

  2. اوت 3, 2011 در 12:51 ب.ظ.

    شاید من بر خلاف تو ازین قصاص طرفداری کردم نه اینکه با قصاص موافق باشم یا …. بخاطر اینکه در زمان حال … اصلا ولش کن همین قدر بدون که من موافق بودم که اسید ریخته بشه تو چشم مجید.

    • اوت 3, 2011 در 10:36 ب.ظ.

      مجازات اسید پاشیدن توی چشم هرگز نباید اجرا بشه فارغ از شرایط

  3. محسن
    اوت 3, 2011 در 9:32 ب.ظ.

    اتفاقا بنظر من قانون مناسبه چون با اختیار دادن به قربانی که یه عملکرد دینامیکی با توجه به شرایط داره.
    قصاص برای چشمای یه قربانی، برای یه نفر دیگه که می خواد این کار رو بکنه خیلی ترسناک و بازدارنده است.
    ولی اگه جامعه که تصویر می کنی، آرمانشهری باشه که جانی‌ها در اون با زندان اصلاح میشن و نیازی به بازدارندگی در اون حد نیست، قطعا این جامعه اونقدر آرمانی هست که قربانی ها هم از قصاص بگذرند.

    • اوت 3, 2011 در 10:35 ب.ظ.

      من بحثی در دادن حق انتخاب به قربانی برای مجازات ندارم اما صحبتم روی خود مجازاته که یکسری احکام حتی بعنوان مجازات هم نباید صادر بشوند اینقدر که وحشیانه هستند

  4. اوت 7, 2011 در 9:04 ق.ظ.

    آمنه از حق قصاصی که داشت گذشت، اما همچین کسی نباید اجازه‌ی حضور در جامعه رو داشته باشه. کسی که ممکنه هر لحظه، چه برای خود آمنه، چه برای افراد دیگه توی جامعه خطرناک باشه. منتها دستگاه قضایی کشور، حساب و کتابی نداره. شاید بهترین مجازات میتونست حبس ابد باشه. حبس ابدی که توی تنهایی خودش غلت بزنه تا زندگیش رو تموم کنه. همون جور که آمنه رو از چشیدن طعم واقعی زندگی محروم کرد، خودش هم باید از حق حضور و زندگی توی جامعه محروم میشد. منتها داستان حبس ابد، توی کشورمون معنی نداره. بعد از چند سال، به متهم عفو میخوره، یا با شل کردن سر کیسه و پرداخت به کسایی که مسئول هستن، مجرم از زندان بیرون میاد و آب هم از آب تکون نمیخوره…

  5. اوت 15, 2011 در 3:05 ب.ظ.

    سلام مریم عزیز ونازنینم
    باهات کاملاً موافقم…. درست اینه که دولت از حق اجتماع نگذره. آمنه از حق فردیش گذشت و کارش بی نهایت درست و تحسین برانگیز بود… اما این آدم باید مجازات بشه. آمنه گفت وقتی بخشیدمش به پام افتاد اما بعد که فهمید می خوام ازش غرامت بگیرم دوباره فحاشی و بددهنی رو شروع کرد…
    این آدم هنوز تنبیه نشده..

  1. No trackbacks yet.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: